|
[ˈvɪək(ə)l], US: [ˈviːək(ə)l] n  | |
|
| gen. |
vozilo; prevozno sredstvo |
| avia. |
naprava |
| chem. |
nosač; rastvarač; razblaživač; vezivno sredstvo; sredstvo za prevoz robe ili ljudi |
| fig. |
prenosnik; nosilac; posrednik |
| oil |
nosilac (sredstvo); otapalo; prijevozno sredstvo; prijevozno vozilo |
| paint.varn. |
tečni deo boje (vezivo i razređivač); vozilo (automobil, autobus i dr.) |
| photo. |
prizma za skretanje (zrakova) |
| tech. |
saobraćajno vozilo; kola |
|
|
vehicle [ˈvɪək(ə)l], US: [ˈviːək(ə)l] n | |
|
| econ. |
instrument; sredstvo |
| polygr. |
nosač pigmenta; vezivo (za boje) |
|
|
| law |
vozilo (lat. vehiculum) |
|
|
| law |
motorno vozilo; transportno sredstvo |
|
| English thesaurus |
|
|
| abbr. |
vhcl |
| lit. |
In literature, the term vehicle refers to the technique by which an author achieves her purpose. For example, chilling diction could be identified as a vehicle to depict a murder scene. |
| mil., abbr. |
veh; vh |
| mil., logist. |
A self-propelled, boosted, or towed conveyance for transporting a burden on land, sea or through air or space. (FRA) |
|
|
| tech., abbr. |
vehs |
